PRACA Z PROCESEM
Psychologia zorientowana na proces, nazywana „pracą z procesem” (process work) jest koncepcją opisu i metodą pracy z subiektywnymi doświadczeniami. Jest praktyką świadomego podążania za tym co jest i wspierania tego, co właśnie próbuje zaistnieć w nas i wokół nas.
Praca z procesem jest też pewną postawą wobec tego, co nam się przydarza. Zakłada, że to, co nas spotyka, może być znaczące i zachęca do poszukiwania tegoż znaczenia. Nasze codzienne troski, kłopoty w relacjach, sny, złe humory, fizyczne dolegliwości, lęki czy depresje, poza cierpieniem, które wywołują, mają też drugą stronę: niosą ważną informację o nas samych i o tym, jak możemy żyć pełniej, weselej i bardziej prawdziwie.
Praca z procesem uczy, jak żyć w świecie, który jest, pomaga dostrzegać bogactwo i niezwykłość tego, co drzemie w nas i wokół nas.
Psychologia zorientowana na proces stworzona została przez Arnolda Mindella, jego uczniów i współpracowników w latach 70-tych i 80-tych w Zurichu w Szwajcarii. Mindell zauważył, że fizyczne symptomy, podobnie jak sny, niosą informację pochodzącą z nieświadomej części naszej psychiki, mówiącą nie tylko o przyczynach naszych problemów, ale i o potencjalnych sposobach ich rozwiązania.
Praca z procesem sama w sobie jest procesem. Rozwija się, wchodząc w coraz to nowe obszary i poziomy ludzkich doświadczeń. Obejmuje pracę terapeutyczną, dla której punktem wyjścia są sny, symptomy fizyczne, codzienne trudności, problemy w kontaktach z ludźmi, pracę z osobami w zmienionych stanach świadomości, w tym z osobami w pogrążonymi w śpiączce, zajmuje się tym, co dzieje się w relacjach, uwzględnia w pracy terapeutycznej polityczne i społeczne aspekty indywidualnych problemów. Rozwija się także jako sposób rozumienia i praktyka pracy z grupami i organizacjami.